ქიმიის ტერმინთა განმარტებითი ლექსიკონი

 

Kramers–Kronig transforms of a spectrum სპექტრის კრამერს-კრონიგის გარდაქმნები
Analytical chemistry ანალიზური ქიმია

Functions based on the  physical  principle  of  causality  that  interconvert  the  real and imaginary parts of complex optical quantities when they are known over a sufficiently wide  (strictly  infinite)  wavenumber  range.  They  are  frequently  used to interconvert  the real part, f′, and imaginary part, f″, of the refractive index,

dielectric   constant   (relative   permittivity),  

or   logarithm of  the  complex  reflection  coefficient  re  through 

 

where P means that the principal part of the integral is taken at the singularity.

Note: All functions used to model vibrational spectra obey the Kramers–Kronig transforms as long as the real parts are even functions of wavenumber and the imaginary parts are odd functions of wavenumber so that the Kramers– Kronig transforms are equivalent to the Hilbert transforms.

მიზეზ-შედეგობრიობის ფიზიკურ პრინციპზე დაფუძნებული ფუნქციები, რომლებიც ურთიერთგარდაქმნის რთული ოპტიკური სიდიდეების რეალურ და წარმოსახვით ნაწილებს, როდესაც ისინი ცნობილია საკმარისად ფართო (მკაცრად უსასრულო) ტალღური რიცხვების დიაპაზონში.

ისინი ხშირად გამოიყენება გარდატეხის მაჩვენებლის

 

დიელექტრიკული მუდმივას (ფარდობითი დიელექტრიკული შეღწევადობის)

ან კომპლექსური არეკვლის კოეფიციენტის  re  ლოგარითმის რეალური ნაწილის f′ და წარმოსახვითი ნაწილის f″ ურთიერთგარდაქმნით შემდეგი ფორმულების საშუალებით

სადაც P ნიშნავს, რომ ინტეგრალის მთავარი ნაწილი აღებულია სინგულარობის დროს.

შენიშვნა: რხევითი სპექტრების მოდელირებისთვის გამოყენებული ყველა ფუნქცია ემორჩილება კრამერს-კრონიგის გარდაქმნებს, თუ რეალური ნაწილები ტალღური რიცხვის ლუწი ფუნქციებია, ხოლო წარმოსახვითი ნაწილები ტალღური რიცხვის კენტი ფუნქციები, ამიტომ კრამერს-კრონიგის გარდაქმნები ჰილბერტის გარდაქმნების ეკვივალენტურია.

Source | წყარო:

D. B. Hibbert, Compendium of terminology in analytical chemistry. Cambridge: Royal Society Of Chemistry, 2019