ელიზბარ ელიზბარაშვილი - რას ნიშნავს “ორგანული“

ზუსტად არ მახსოვს, რამდენის იყო. ერთ წელს ახალი გადაცილებული იქნებოდა, რადგან ეს ამბავი ვარდების პირველი ყვავილობისას მოხდა, ის კი აპრილშია დაბადებული. იმ დღეს აიდგა ფეხი. ტანს ძლივს იკავებდა. ბორძიკით გაიარა ხუთი-ექვსი მეტრი და წითელ ვარდთან გაჩერდა. საგულდაგულოდ გასხლული ვარდის ბუჩქი მასზე დაბალი აღმოჩნდა, ამიტომ ჩამუხვლა მოუწია, რომ დაეყნოსა. მერე ბოლომდე იბრძოლა, რომ წელში ისევ გამართულიყო – ბერიკაცივით ხვნეშოდა, ტორტმანებდა. მაინც გაიმართა საერთო ოვაციებისა და შეძახილების ფონზე. თითქოს მიხვდა, რომ ამდენი თვალი მას მისჩერებოდა და გზა გააგრძელა, თან დროდადრო ამაყად გამოგვხედავდა ხოლმე. დედა კი ყოველ წაბორძიკებაზე ეძახდა: „წინ იყურე, წინო“…

მას შემდეგ, ვინ იცის, რამდენჯერ გამიგონია ეს სიტყვა, რამდენჯერ თავადაც მითქვამს და ერთხელაც არ დავფიქრებულვარ მის თავდაპირველ მნიშვნელობაზე. „საით იყურები?“, „რას მიყურებ?“ – აშკარაა, მზერას, ცქერას აღნიშნავს. მაგრამ საცქერლად, რამის დასანახად ხომ ადამიანს თვალი აქვს; ყურის ფუნქცია ხმების დაჭერაა. დიდი ხნის წინ ერთმა მეგობარმა მითხრა, რომ ძველად „თვალს“ „ყური“ რქმევია, მერე კი რაღაც მანქანებით ადგილი უცვლია ადამიანის სახეზე. როგორც ჩანს, ეს მეტამორფოზა ერთადერთი არ არის ქართულ ენაში. „ცხედარი“ თურმე ტახტს ნიშნავდა და არა მიცვალებულს. ვინ იცის, კიდევ რამდენი ასეთი სიტყვა გვაქვს…

სტატია სრულად იხილეთ ინტერნეტგაზეთ mastsavlebeli.ge-ზე

  

გამოქვეყნებულია: 04-10-2019




უკან დაბრუნება 

 

 

 

ვეძებ ქიმიკოსს

ვეძებ თემატიკას

ვეძებ ფრაზას